Soms zegt één figuur niet genoeg. Niet genoeg om verbondenheid te tonen. Niet genoeg om steun, liefde of menselijke nabijheid voelbaar te maken. One Wasn’t Enough verbeeldt de kracht van samen. De witte figuren lijken zich vast te klampen aan elkaar, elkaar te dragen en vooruit te duwen. Midden in die beweging verschijnt één rood accent, een subtiel maar krachtig symbool voor emotie, identiteit of die ene persoon die alles verandert. De ruwe houten basis contrasteert met de zachtheid van de sculpturen en benadrukt het spanningsveld tussen kwetsbaarheid en kracht, chaos en harmonie. Dit werk gaat over menselijkheid: over het zoeken naar verbinding, over samen sterker worden, en over het besef dat niemand écht alleen bedoeld is. One Wasn’t Enough nodigt uit om stil te staan bij de mensen die kleur geven aan ons leven.