Sommige emoties vragen geen woorden.
UNSPOKEN verbeeldt wat onder de oppervlakte leeft verlangen, spanning, vrijheid, kwetsbaarheid.
De lippen vormen het stille middelpunt: gesloten, maar geladen. Ze dragen alles wat niet wordt uitgesproken, maar wel voelbaar is.
Kleur en textuur bewegen zich als innerlijke stromingen door het werk.
Gelaagde structuren, vloeiende lijnen en subtiele goudaccenten versterken het contrast tussen controle en overgave.
Dit is geen verhaal dat verteld wordt.
Dit is een gevoel dat blijft hangen.
UNSPOKEN nodigt uit tot kijken, voelen en interpreteren  zonder richting op te leggen.
Wat je ziet, zegt evenveel over jou als over het werk zelf.