Broken is geen verhaal over breken.
Het is een verhaal over wat zichtbaar wordt na het breken.
Dit werk ontstond vanuit spanning en beweging.
Vormen die ooit één geheel waren, buigen, scheuren en verschuiven.
Niet om te verdwijnen, maar om ruimte te maken.
De barst is geen zwakte.
Ze tekent waar iets is geraakt 
en waar licht binnenkomt.
Het gebruik van wit staat voor stilte en ademruimte.
Zwart draagt de diepte en de schaduw.
De gouden randen markeren wat behouden blijft:
waarde, kracht, essentie.
De felle roze lijn is geen toeval 
ze is de levensader die blijft stromen, zelfs wanneer alles lijkt te breken.
Broken nodigt niet uit tot verklaren,
maar tot herkennen.
Omdat breken soms precies is wat nodig is
om opnieuw te kunnen vormen.