Against the Fall vertelt een stil maar krachtig verhaal over steun, verbondenheid en blijven staan wanneer de grond onder je voeten lijkt weg te vallen.

Twee minimalistische figuren bevinden zich op de rand van een natuurlijke breuk in massief eikenhout. De scheur werd niet verborgen, maar net behouden als essentieel onderdeel van het werk — een symbool voor de barsten die het leven soms achterlaat.

De witte figuren vormen een zacht contrast met het warme, robuuste hout. Ze lijken elkaar vast te houden zonder elkaar letterlijk aan te raken. Alsof aanwezigheid alleen al genoeg kan zijn om niet te vallen.

Dit werk gaat over kwetsbaarheid, maar evenzeer over kracht.
Over samen blijven staan aan de rand van het onbekende.
Over wat ons opvangt wanneer alles even wankelt.

Minimalistisch in vorm, maar geladen met emotie en betekenis.